چرا افراد باهوش شاد نیستند

چرا افراد باهوش شاد نیستند

شش دلیل برای توضیح عدم خوشحالی افراد نابغه (بخش اول) آیا تابه‌حال متوجه شده‌اید که بعضی از افراد باهوش و متفکر در یافتن شادمانی ناکام هستند؟ این افراد ممکن است یک شریک زندگی دوست‌داشتنی داشته باشند و در شغل خود هم موفق باشند؛ بااین‌حال، چیزی وجود داشته باشد که باعث شود آن‌ها گاهی اوقات احساس تنهایی، عدم رضایت و خوشحالی کنند. همان‌طور که ارنست همینگوی می‌گوید: «خوشحالی افراد باهوش نایاب‌ترین چیزی است که من می‌شناسم.» در اینجا به ۶ دلیل عمده که ممکن است علت نادر بودن شادی و خوشحالی در افراد بسیار باهوش را توضیح دهد اشاره می کنیم: 1. افراد با‌هوش شاد نیستند چون همه‌چیز را بیش‌ از حد بررسی می‌کنند اغلب افراد باهوش که دارای IQ بالایی هستند، بیش‌ از حد به تفکر می‌پردازند. به این معنی که به‌صورت مداوم تمام اتفاقاتی را که در زندگی شخصی خود و خارج از آن می‌افتد، آنالیز می‌کنند. این ویژگی، به‌خصوص زمانی که فرآیند تفکر آن‌ها را به نتایج نامطلوب و ناامیدکننده می‌رساند، باعث می‌شود انرژی‌شان کاملا تخلیه شود و نتوانند خوشحال باشند. آیا این جمله حکمت‌آمیز را شنیده‌اید که می‌گوید «جهالت نعمت است!». واقعا همین‌طور است – هر چه کمتر بدانید و بیشتر بی‌خیال باشید به همان میزان خوشحال‌تر خواهید بود. داشتن توانایی شناخت افراد و انگیزه‌های پنهان آن‌ها در اغلب موارد کافی است تا باعث شود که گاهی اوقات از تمام جهان مایوس شوید؛ بماند که احساسات ناشی از تفکر در مورد مسائل فلسفی، معضلات جهانی و محیط زیست و مشکلات معماگونه بی‌انتهای زندگی، هیچ راه‌حلی ندارند. 2. افراد باهوش شاد نیستند چون دارای استانداردهای بالایی هستند افراد باهوش فارغ از اینکه در مورد چه حوزه‌ای از زندگانی صحبت می‌کنیم، می‌دانند که چه چیزی می‌خواهند و به کمتر از آن رضایت نمی‌دهند. این بدان معنی است که برای آن‌ها خوشحالی و رضایت‌مندی از دستاوردها، روابط و به معنای واقعی کلمه هر چیزی که در زندگی آن‌ها وجود دارد، بسیار دشوار است. علاوه بر این، بسیاری از افرادی که داری ذهنیت نظری درخشان هستند، دارای فراست کاربردی ضعیفی هستند و به‌نوعی دیدگاه‌های ایده‌آل‌گرایانه‌ای نسبت به جهان دارند. بنابراین، زمانی که انتظارات آن‌ها با واقعیت سرد زندگی و دیگران روبرو می‌شود، ناگزیر به ناامیدی می‌انجامد. 3. افراد باهوش شاد نیستند چون به خودشان هم بسیار سخت می‌گیرند یکی از دلایل عدم خوشحالی افراد باهوشی این است که آن‌ها در مورد خودشان خیلی سخت‌گیری می‌کنند. در اینجا، منظور از سخت‌گیری صرفا درباره دستاوردها و یا شکست‌ها نیست. افراد باهوش و متفکر اغلب خود و رفتار خودشان را به طرز دقیقی تحلیل می‌کنند، گویی عمدا به دنبال موضوعاتی برای سرزنش خود باشند. گاهی اوقات صرفا در رختخواب خود دراز می‌کشید و درحالی‌که تلاش می‌کنید بخوابید، ناگهان یاد موقعیتی (که احتمالا سال‌ها یا حداقل ماه‌ها قبل اتفاق افتاده) می‌افتید که به‌گونه‌ای که لازم بوده عمل نکرده‌اید. همین یادآوری کافی است تا خواب‌تان را به هم بزند و احوال‌تان را خراب کند. افراد باهوش اغلب چنین بازگشت‌ (فلاش‌بک) به اشتباهات گذشته را تجربه می‌کنند. همه اینها سبب پرورش احساس گناه، نارضایتی و دیگر احساسات منفی می‌شود که می‌تواند برای حس خوشحالی و شادی هر فردی در حکم سم باشد. 4. واقعیت برای افراد باهوش ارضا کننده نیست افراد با IQ های بالا هرگز دست از جستجو برای یافتن چیزی بزرگ‌تر برنمی‌دارند – یک الگو، یک ارزش یا یک هدف. متفکرترین و رویا‌پردازترین این افراد حتی به اینجا هم متوقف نمی‌شوند – ذهن و تخیل بی‌قرار آن‌ها اجازه نمی‌دهد که آرام بگیرند و از «چیزهای خوب در زندگی» خود لذت ببرند. به نظر می‌رسد که واقعیت و مسائل پیش‌پاافتاده آن برای ایشان صرفا یک موضوع خسته‌کننده محسوب می‌شود. چنین افرادی در طلب برای چیزی فوق‌العاده، ایده‌آل، ابدی و … را طلب می‌کنند که البته هیچ‌گاه در دنیای واقعی پیدایش نمی‌کنند. آیا تابه‌حال احساس کرده‌اید که به اینجا تعلق ندارید و باید در یک دوره متفاوت یا شاید در سیاره‌ای دیگر زندگی می‌کردید؟ متفکران، افراد بسیار باهوش دائما چنین احساسی دارند. چگونه می‌توانید خوشحال باشید وقتی که احساس کنید غریبه‌ای هستید که در این دنیا زندگی می‌کند؟

درحال بارگذاری ...
درحال پردازش آگهی ...
iranzayeatlogoدرحال پردازش ...

بستنجستجوی پیشرفته آگهی